Laat beide samen
opgroeien tot de oogst
De parabels van het onkruid en het zaad
In de parabels van vandaag spreekt Jezus ons aan om een houding van terughoudendheid aan te nemen: om niet meteen datgene dat we als onkruid beschouwen, uitrukken. Wachten tot de oogst komt, om te beter zien wat onkruid is en wat tarwe. De andere parabel over het mosterdzaadje en het gist, gaat ook over geduld: wacht maar tot er iets moois gaat groeien.
We zijn snel gericht op resultaat. Dat moet goed zijn. We willen ook een duidelijk beeld hebben van het resultaat dat we verwachten. Dat hoort bij een maakbare en goed georganiseerde samenleving.
We kunnen met elkaar in gesprek gaan over de vraag: wanneer ben ik te snel geweest met mijn oordeel over mensen of gebeurtenissen. Wanneer heb ik moeten erkennen dat mijn oordeel overhaast en onjuist was? Wanneer heb ik door mijn ongeduld het goede van de ander over het hoofd gezien en anderen een etiket opgeplakt en in een hokje stopt van mijn vooroordeel?
Gastschrijver van deze week voor Luisterend op weg met het evangelie:
Ad van der Helm, pr.
