Paus Leo XIV heeft zijn slottoespraak gehouden bij het buitengewone consistorie van de kardinalen. Hij sprak over hoop, synodaliteit en de verantwoordelijkheid van de Kerk in een wereld die wordt gekenmerkt door oorlog en een crisis in menselijke relaties. Voordat hij zijn afsluitende woorden sprak over de bijeenkomst van 26 en 27 juni 2026 in het Vaticaan, sprak paus Leo XIV zijn medeleven uit met de bevolking van Venezuela. Het land is zwaar getroffen door een recente, sterke aardbeving. “We bidden voor de slachtoffers, hun families en iedereen die lijdt onder deze ramp,” zei de paus. Hij bad ook voor de hulpverleners en riep de internationale gemeenschap op om solidair te blijven met het land.
Dankbaarheid en verbondenheid
In zijn toespraak bedankte de paus de kardinalen voor hun openheid en samenwerking.
“We sluiten deze dagen af met grote dankbaarheid,” zei hij. “Jullie hebben vrij en in onderlinge verbondenheid samengewerkt. Ik neem niet alleen jullie ideeën mee, maar ook de manier waarop we samen hebben gewerkt.”
Volgens de paus hebben zij samen gezocht naar Gods wil, in het vertrouwen dat Christus nog steeds actief is in de Kerk.
Synodaliteit als manier van Kerk-zijn
De paus benadrukte dat synodaliteit niet alleen een methode of een reeks vergaderingen is, maar een manier van Kerk-zijn.
De belangrijkste vraag is volgens hem niet wie de macht heeft om beslissingen te nemen, maar hoe we samen zorg dragen voor wat God aan de Kerk heeft toevertrouwd.
Dit proces begint met ontmoeting, groeit door naar elkaar te luisteren en wordt sterker door gezamenlijke bezinning, geleid door de Heilige Geest. De paus riep de kardinalen op om deze manier van werken in hun eigen kerken verder te stimuleren.
De wonden van de wereld
Paus Leo wees op de grote problemen in de wereld: oorlog, armoede, onrecht en geweld. Maar hij noemde ook een diepere crisis:
“Eenzaamheid, problemen in relaties, verlies van hoop en moeite om elkaar als broers en zussen te zien.”
Vooral de situatie van jongeren baart hem zorgen. Hun zoektocht naar zin en echtheid, en in sommige gevallen hun diepe lijden, vormen volgens hem “een van de grootste wonden van onze tijd”.
Het belang van het gezin
De paus benadrukte ook de rol van het gezin als plaats waar mensen leren samenleven, solidair zijn en hoop ontwikkelen.
Hij kondigde aan dat er in oktober een bijeenkomst komt met leiders van oosterse kerken en bisschoppenconferenties, samen met gezinnen. Daar wordt gesproken over de toepassing van Amoris Laetitia.
Dialoog als alternatief voor oorlog
Een belangrijk deel van de toespraak ging over vrede. Volgens de paus ontstaat oorlog niet alleen door conflicten tussen landen, maar ook door een “machtscultuur” in relaties, politiek, economie en zelfs religie.
Daarom pleit hij voor een cultuur van samenwerking en dialoog. Ook wil hij dat leken meer betrokken worden bij het openbare leven, geïnspireerd door de sociale leer van de Kerk.
De paus sprak zich uit voor geweldloosheid als een echte evangelische keuze. Dat betekent niet passief blijven, maar conflicten aanpakken zonder haat.
Een Kerk die getuigt
Volgens paus Leo hangt de vernieuwing van de Kerk niet alleen af van veranderingen in structuren. Het belangrijkste is dat gelovigen het evangelie geloofwaardig leven.
“De Kerk moet steeds meer worden wat zij verkondigt,” zei hij.
Hij maakte ook bekend dat hij deze bijeenkomst van kardinalen jaarlijks wil voortzetten.
Slotoproep tot vrede
Aan het einde van zijn toespraak riep de paus op tot vrede en verzoening.
“God blijft wegen openen naar vrede,” zei hij. “Wij hebben de verantwoordelijkheid om die wegen te volgen en anderen te helpen ze te herkennen.”
Tot slot bedankte hij iedereen die heeft bijgedragen aan de bijeenkomst en vertrouwde hij de resultaten toe aan Maria.
“Moge zij ons leren om eenheid te bewaren in verscheidenheid en het evangelie van vrede te dienen met nederigheid, moed en hoop.”
Bron: Vatican News
