Ons leven is geen toevallige gebeurtenis. Ieder mens is het resultaat van een gedachte van God. Ieder mens is gewild, geliefd en noodzakelijk. De Amerikaanse monnik Thomas Merton (1915-1968) merkte eens op dat ieder mensenleven een antwoord is op een specifieke vraag van God: mens, wie ben jij? Al die antwoorden samen vormen het verhaal van God met mensen in de tijd. Zo worden mensen dragers van Gods verhaal in de geschiedenis, met als hoogtepunt de menswording van het Woord in Jezus de Messias.
Synodaliteit is een manier van bidden en werken die recht wil doen aan deze unieke roeping van ieder mens. In een synodale Kerk luisteren we naar elkaar, omdat we geloven dat de Heilige Geest in ieder gedoopte werkt. Niemand heeft alle antwoorden alleen. Daarom zoeken christenen samen naar wat God vandaag van zijn Kerk vraagt.
De synode herinnert ons eraan dat alle gedoopten verantwoordelijkheid dragen voor de zending van de Kerk. Door het doopsel zijn wij immers geroepen om deel te nemen aan het leven en de missie van Christus. Ieder heeft zijn eigen gaven, roeping en taak: sommigen als priesters of religieuzen, anderen als ouders, studenten, leraren of professionals. Juist in die verscheidenheid kan de Kerk haar missionaire opdracht vervullen. Synodaliteit wil daarom de deelname en medeverantwoordelijkheid van alle gelovigen versterken.
Roeping betekent dus niet alleen een keuze voor een beroep of levensstaat. Het gaat dieper. Het is de ontdekking dat God ons roept om met ons leven bij te dragen aan zijn werk in de wereld.
God spreekt tot ieder van ons, maar ook tot zijn volk. Wanneer wij samen luisteren naar de Geest, ontdekken we onze roeping en leren we samen antwoorden op Gods vraag aan de wereld.
Tekst: Landelijke Werkgroep Synodaliteit
Foto: Pixabay
