De zomer is voor veel mensen een tijd van genieten: genieten van een welverdiende vakantie, van het mooie weer, genieten van de natuur, op een terrasje, genieten met elkaar of in alle rust alleen. De zomer is ook een goede tijd om eens even stil te staan en je te richten op wat er écht toe doet. Een tijd voor rust, een tijd van bezinning.
Een tijd om ons ook op God te richten en te luisteren naar wat Hij ons zegt. Geloof begint met luisteren. Als wij stil zijn en luisteren, spreekt Hij tot ons met echte woorden die ons hart raken. Wij mogen met hem op weg gaan. Tot hem spreken, zoals Hij ook tot ons spreekt. God zoekt ons mensen en noemt ons zijn vrienden. In die vriendschap is Hij ons nabij. Hij spreekt tot ons: in gebed, in het lezen van de Bijbel, in het samen vieren in de liturgie.
Laten we deze zomer even vertragen en stil staan, maar vooral ook even stil zijn om te luisteren; naar God en naar de mensen om ons heen. Met echte aandacht. Vaak zijn we al bezig met wat wij straks willen zeggen, terwijl de ander nog praat. Door écht te luisteren kunnen we samen ontdekken wat er toe doet.
Laten we deze zomer proberen om klein te beginnen: bid vóór je spreekt, luister zonder oordeel. Zoek iemand op die vaak vergeten wordt. En luister. Naar de ander en naar wat de Heilige Geest ons wil zeggen. Naar datgene wat er écht toe doet.
En dan kun je zomaar worden verrast door een goed gesprek op een prachtige zomerdag. Een gesprek van mens tot mens met iemand die je anders niet zo gauw zou hebben aangesproken. Misschien wel een gesprek over wat je werkelijk raakt, waar je je over verwondert of waar je blij van wordt.
Tekst: Landelijke Werkgroep Synodaliteit
Foto: Pixabay
